“Non pinte, nin siquera con tiza as formas dos grabados, xa que acelerará a súa destrucción”

“Procure non pisar os grabados”

Rutas dos petroglifos

(Declarados Monumentos Histórico-Artísticos por decreto 3471/1974 de 20 de decembro de 1974.)

A visita iniciase na Capital Municipal e segue unha ruta prácticamente circular.

Cada itinerario está subdividido en zonas denominadas co topónimo coñecido po los veciños do lugar.

A destacar: Petroglifo de “OS CARBALLOS, en Paredes. Posiblemente o mellor petroglifo de Galicia

Pequena Introducción ós PETROGLIFOS:

No territorio galego coñecemos ó menos tres periodos con arte rupestre ó aire libre: Neolítico (IV e III milenios a.C.), Idade do Bronce (II milenio) e Idade de Ferro (I milenio a.C. ata o s. III d.C.).

En Galicia son os petroglifos a forma na que aparece o arte rupestre. Os petroglifos máis antigos pertencen ó Neolítico e asocianse ó mundo das mámoas, tamén existen grabados pertencentes a Idade do Ferro, pero sin duda os máis coñecidos son os da Idade do Bronce.

Localízanse en peñascos e pedras graníticas, presentan un risco moi erosionado e, en ocasións, difícil de observar. Existen dous tipos de deseños: figurativos, que son aqueles que é posible saber qué representan, como por exemplo os cervos, os cabalos, figuras humanas e armas; e os astractos, aqueles que non sabemos qué representan, como son as combinacións circulares.
Os petroglifos non reflexan a vida cotiá das persons que os grabaron. As comunidades da Idade do Bronce practicaban a agricultura e a gandería como base subsistencial. Pero nos grabados non aparecen estas actividades, os únicos temas representados son os relacionados coa caza e a guerra. Os petroglifos falan daquelas actividades que, posiblemente, a sociedade da Idade do Bronce consideraba máis prestixiosas: a guerra e a caza.

Nas esceas cinexéticas o único animal cazado é o cervo, isto pode estar relacionado coa importancia simbólica que este animal debía de poseer. No mundo imaxinario destas comunidades a caza parece ser algo máis que unha función meramente lúdica ou suministradora de alimento. Cando observamos unha escea de caza nun petroglifo estamos contemplando unha actividad de forte contido ritual e posiblemente iniciática.
Os conxuntos de petroglifos situanse nas ladeiras das serras, en ocasións atópanse rodeando brañas e cubetas así como nas liñas de tránsito que comunican estas zoas cos lugares onde se atopan os poblados. A xente da Idade do Bronce vivía nos chans da serra e en áreas inmediatas á costa. Os grabados situanse fora dos poblados. Se observamos a distribución de petroglifos podemos comprobar que a miudo se dispoñen rodeando as serras, como demarcando un territorio. Se a isto engadimos que os grabados presentan variacións estilísticas por comarcas, isto pódenos levar a plantexar que poidesen funcionar como delimitadores territoriales. Nas sociedades prehistóricas a arte sempre estivo relacionada con actividades de carácter ritual e relixioso, é dicir, que ademáis de servir como marca territorial, os petroglifos poideron funcionar como lugares de agregación de guerreros e como indicadores de sitios cunha especial carga simbólica.

Fonte: http://www.gtarpa.usc.es/petro/

Back to top

Usamos cookies en nuestra Web para mejorar tu experiencia de usuario. Asumimos que estás de acuerdo pero tienes la opción de no aceptar cookies. más información

Los ajustes de cookies de esta web están configurados para "permitir cookies" y así ofrecerte la mejor experiencia de navegación posible. Si sigues utilizando esta web sin cambiar tus ajustes de cookies o haces clic en "Aceptar" estarás dando tu consentimiento a esto.

Cerrar